Spanning en vaart in Verdi's Lombardi

Giuseppe Verdi, I Lombardi alla prima crociata. Ridderkerks Symfonieorkest, Operakoor Dordrecht en solisten o.l.v. Peter Schlamilch. Gehoord: 25 april in Schouwburg Kunstmin, Dordrecht

GER VAN DER TANG

DORDRECHT

****

In dramatisch opzicht is Verdi’s vierde opera, De Lombarden op de eerste kruistocht (1844), een ramp. Aan het verhaal valt geen touw vast te knopen en het tekstboek is een warboel.

Gelukkig is er de muziek. Pakkend, pathetisch en vitaal. Met schitterende aria’s en opwindende ensembles. En voor het koor dat, onder veel meer, de twee prachtige kruisvaarderskoren te zingen heeft, is het een dankbaar werk.  

Twintig jaar na de concertante uitvoering door de koren van Kunst Na Arbeid keerden de Lombarden woensdagavond terug in Kunstmin. Met ditmaal het Operakoor Dordrecht in de ‘titelrol’. En met als dirigent Peter Schlamilch, die het vehikel precies de vaart en spanning gaf die het nodig heeft. Daarin bijgestaan door een, na een aarzelende start, uitstekend zingend koor dat zich krachtig weerde in de ensembles. En warm, ontroerend in de 'show-stoppers' Gerusalem! en O Signore, dal tetto natio.

Bij de sterke, geïnspireerde koorzang stak het spel van het Ridderkerks Symfonieorkest, dat met deze 'Verdi' debuteerde in het operavak, nogal bleekjes af. Maar met alle onwennigheid zorgde het ook voor mooie momenten, zoals een spanningsvol strijkerstremolo in enkele aria’s en goed werk van de blazerssecties.

Voortreffelijk was het aandeel van de solisten. Met voorop Annemarie Kremer als Giselda, die na haar fascinerende Rusalka, vorige maand bij Opera Zuid, nu excelleerde als Verdi-sopraan met een gloedvol, glorieus timbre. Naast haar de sonore, prachtig fraserende bas-bariton Hans de Vries als Pagano. En Marten Smeding in de beide tenorrollen. IJzersterk in de ensembles en met een fraai gezongen aria La mia letizia infondere. De sopraan Mirjam Lo Tam Loi was een muzikale Viclinda, terwijl Gert Jan Alders iets moois maakte van de kleinere basrollen.

Jammer genoeg moesten de liefhebbers het stellen zonder het fameuze Trio, dat om technische redenen was geschrapt. Maar ook zonder deze climax werd het een memorabele opera-avond.

(AD-De Dordtenaar, AD-Rivierenland, 27 april 2007)